19 Ağustos 2013 Pazartesi

KADINLIK

Öncelikle bu yaz neden bu kadar Yunanistan'a gittiğimi açıklayarak yazımıza başlamayı kendime bir borç bilirim. Çünkü herkes merak ediyor, neden bu kadar yunanistan diyor.
Ben de ilk başlarda "lan bu herif yunan ajanı mı" diye kıllanıp, gece yarıları bana bir fenalık yapmasın diye ara ara ışığı açıp kontrol ediyordum fakat mışıl mışıl uyuduğunu görünce ışığı kapıyordum. Sonra beş dakika sonra gözlerini kapatmış da uyuyor taklidi yapmış olabileceğini düşünüp, gözleri açık şekilde ajan ajan bakarken basmak üzere aniden ışığı açıyordum.
Sonra hastalıkta sağlıkta, ajanlıkta felanda, her şeye rağmen bir arada olunması gerektiğini düşündüm. Ki, bir keresinde annem de rahmetli babamın amerikan ajanı olduğundan şüphelenip geceyarısı aniden ışığı açarak babamı ebelemişti. Fakat o daha başarılıydı; babam olacak o haini gözleri açık amerikan ajanı amerikan ajanı fenalık düşünürken yakalamış ve cort diye gözüne parmağını sokmuştu.
Ben türk kızı olduğum için, annemin safında yer aldım tabii. erkeklere düşman yetiştirilmek, zaten cumhuriyete asker olarak emeği geçmiş pek çok türk savaş askerinin, sevgisiz büyüyen sert hatlı kızlarının, kızlarının kızlarının ve onların torunlarının genetik mirasıdır.
Mesela benim dedem biraz savaş gibi bi şeye katılmış. Mesela benim annem asker gibi sert olmayı ve babaya yaranmayı sanırım çok önemserdi. Mesela ondan çok iyi mareşal olurdu. Yani annemden.
Mesela mareşal annem çakmaktaş, babamdan hiç hoşlanmazdı. elbette bunda babamın biraz amerikan ajanı oluşundan şüpheleniyor oluşunun da payı var.
Efendim, bakmayın sevdiğime, ben de erkekleri çok sevdiğimi iddia etmeyeyim şimdi. Yani aslında eskiden daha çok öyleydi. Annemin ve anneannemin de etkisiyle erkekleri hiç sevmez, onları çok kötü hor görürdüm. Sona tabii yaşla birlikte, bunun ne kadar anlamsız olduğunu, ajan dahi olsa, sevdiğin zaman hiç bi şeyin önemli olmayacağını anlayacak kadar elzem dersler aldım hayattan.
Artık elbette erotizmimi doya doya yaşıyorum. Kadınlık benim için vazgeçilmez bi dürtü. Kendimi bu kimlikle ifade etmeye de alıştım bi kere. Kadınlık benim kimliğimin çok önemli bir parçası.
Yukarıda gördüğünüz resimler, yunanistan sonrası bronzluğumdan kaynaklanan bir sertliktirtedir.
Ancak, eminim ki türk kadını içindeki 1. cihan harbinden kalma acımasız erkek düşmanlığı ve hayata duyduğu öfkeyi alt edebilirse, aynen benim sahip olduğum ölçülerde ve bronzlukta, erotik bir hal alabilirler.
Bu, hiç de zor değil.
Sadece, sanayi devriminden kalma bazı alışkanlıklarımızı değiştirelim, cinsiyet ayrımcılığına son verip, bu erkek dünyasına duyduğumuz öfkenin, önce biz kadınlara zarar verdiğini anlayalım ve kadınlığımızı ifade etmekten utanmayalım yeter.
Sevgiyle kalın. 

3 yorum:

  1. yunan güneşi seni tanrısal bi şoroloya çevirmiş :) allah seni havaya uçursun emi, akşam akşam midemi(zi) kaldırdın. ve azıcık mana yahu...

    YanıtlaSil
  2. ahaahaha bu yazının neresine anlam yüklesem bilemedim:)
    bu kadar yunanistan yapınca haliyle bi Fedonlaşma durumları olmuş sende, olsuuun o da bi insan sonuçta, öyle düşünmek lazım :P

    YanıtlaSil